„Naszą siłą język... któż naszym panem?”2 Język «romantycznej» ironii mocy
Hegel i krąg braci Schleglów; Der Doppelgenger — ironia Heinego; Fragmente
und Stücke —
Novalisa język „ułomków z najróżniejszych rzeczy”; Rimbaud — norma anormalności; Baudelaire i zagadkowe «monstrum» języka.
W–03
„Język odkrywa świat nierozpoznany”3 Poznanie a wysławianie: Humboldta koncepcja językowych oglądów świata
Dwie przenośnie: granicy oraz horyzontu
«granice mojego języka granicami mojej wiedzy»;
«horyzont mojego języka horyzontem mojej wiedzy;«
od archiwizacji do arché-visacji
mówię, bo wiem? czy: wiem, bo mówię?
rekurs do Platona: VII List i zasada niewyrażalności
Humboldt o wyrażalności
Podsumowanie: Humboldt o poznawczej funkcji języka.
W–04
„Czym jest prawda? ...ruchliwą armią metafor!”4 Nietzsche
i pierwsza próba «poietyki» języka
Poiein poezji:
przypomnienie: greckie poiein w interpretacji Heideggera;
rekurs do Vico: prawda fizyki ustąpi prawdzie poezji;
Nietzsche: nowa mowa nowego człowieka
über: supra czy trans — dygresja o Nietzsche’ańskim nadczłowieku;
niech się egzorcyzmuje SIĘ;
definitywnie nie definiować!
wirtualne światy «literalnych» języków;
sztywne iluzje dosłownej prawdy;
wypad do Peirce’a: „Nothing is truer than true poetry”;
II: JZYK A PPOZNANIE. MIĘDZY ABSOLUTYZMEM A
RELATYWIZMEM
W–05
„Człowiek miarą wszechrzeczy...”5 Absolutyzm versus relatywizm: prezentacja idei i historia filozoficznego sporu
absolutyzm — relatywizm || obiektywizm — subiektywizm; absolutyzm nie implikuje obiektywizmu; relatywizm nie implikuje subiektywizmu; episteme a doxa;
IV: SŁOWA I IDEE FENOMENOLOGIA JĘZYKA
W–06
V: SPRACHE UND SEIN WĄTKI LINGWISTYCZNE W EGZYSTENCJALIZMIE
W–07
VI: JĘZYKOWA RELATYWIZACJA PRAWDY W FILOZOFII XX WIEKU