Mea Culpa
(wykaz publikacji, spisy treści, próbki tekstów)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Fotka | Spis treści | Spis treści lub nota |
|---|---|---|
góra |
I. PRZESTRZEŃ WARTOŚCI § 1. Między hedonizmem a intelektualizmem § 2. Sąd versus osąd § 3. Index pulchritudini mundanea II. ATEMPORALNE POJĘCIA EGZYSTENCJALNO–ONTOLOGICZNE § 4. Estetyka a ontologia w filozofii Ingardena § 5. O metodzie § 6. Problem istnienia § 7. Wstępna analiza wybranych momentów bytowych III. TEMPORALNE POJĘCIA EGZYSTENCJALNO–ONTOLOGICZNE § 8. Problem potencjalności § 9. „Potencjalność” a inne temporalne pojęcia egzystencjalne § 10. Potencjalność a aktualność § 11. Trzy zasady adekwatnej interpretacji potencjalności § 12. Emfatyczna funkcja „potencjalności” IV. NIEPARMENIDESOWSKI REGION BYTU § 13. Wprowadzenie § 14. Ontologiczne «postulaty regularności» § 15. Zasada wyłączonego środka a regularność ontologii § 16. Region nieparmenidesowski momentów symetrycznych § 17. Konkluzje V. SCHEMATYCZNOŚĆ A INTENCJONALNOŚĆ § 18. Wprowadzenie § 19. Kryterialna funkcja schematyczności § 20. Struktury intencjonalne a przedmioty intencjonalne |
§ 21. Graniczny przypadek architektury § 22. Podsumowanie VI. WYGLĄDY I SCHEMATY § 23. Warstwy architektonicznego dzieła sztuki § 24. Wyglądy § 25. Wyglądy uschematyzowane § 26. Schematy wyglądowe VII. INGARDENOWSKA KONCEPCJA QUASI-SĄDÓW § 27. Wprowadzenie § 28. Interpretacje nieadekwatne § 29. Semantyka i pragmatyka zdań w sensie Ingardena § 30. Sąd a quasi-sąd — zróżnicowanie podmiotowe § 31. Sąd a quasi-sąd — zróżnicowanie przedmiotowe § 32. Interpretacja semantyczna § 33. Podsumowanie VIII. FUNDAMENT A INTERPRETANT § 34. Wprowadzenie § 35. Fundament bytowy a podstawa egzystencjalna § 36. Konsekwencje IX. PERSPEKTYWY § 37. Próba syntezy § 38. Trzy pojęcia dzieła sztuki § 39. Dzieło sztuki § 40. Ideał |
góra |
Lubomir Gabła, O aspekcie estetycznym podstawowych praw natury Andrzej Nowak, Miara sztuki Maria Gołaszewska, Ogólna problematyka wymierności—niewymierności Jan Woleński, Ontologiczne i epistemologiczne pojęcie piękna Leszek Sosnowski, Uwagi o mierze sztuki Janina Makota, Naukowe a artystyczne modele rzeczywistości Józef Tarnowski, Artystyczne i estetyczne miary sztuki |
Franciszek Chmielowski, Miara i niewymierność w sztukach plastycznych Krystyna Wilkoszewska, Powieść na miarę swej teorii. U. Eco «Imię róży» Piotr Mróz, Czas jako antynomia Jan Werszowiec–Płazowski Na marginesie twórczości Jana Sebastiana Bacha Iwona Lorenc O micie estetyczności we współczesnej filozofii Maria Gołaszewska, Próba syntezy |
góra |
C.S. Peirce, Wybór pism semiotycznych: Wstęp, Rozdz. I Krytyka nominalizmu: a) Fragment recenzji Peirce’a z Dzieł Berkeleya (...) opublikowanejw „The North American Review” w październiku 1871 r.; b) Fragment notatek do wykładów o pragmatyzmie, wygłoszonych wiosną 1903 r. w Cambridge (Mass.) Rozdz. II Znak i poznanie: a) Fragment notatek do wykładów o pragmatyzmie, wygłoszonych wiosną 1903 r. w Cambridge (Mass.); b) Pytania dotyczące pewnych zdolności przypisywanych człowiekowi. Artykuł opublikowanyw 1868 r. w „Journal of Speculative Philosophy”, vol. 2, s. 103–114; c) Jak uczynićnasze myśli jasnymi. Artykuł opublikowanyw 1878 r. w „Popular Science Monthly”, vol. 12, s. 286–302; d) Fragment rękopisu z 1906 r.; e) Notatki, pochodzące z 1094 r., związane z księżką Herberta Nicholsa Traktat o kosmologii; f) Fragment listów do Williama Jamesa; g) List do Wiktorii Lady Welby z 12 października 1904 r. Rozdz. III Klasyfikacje znaków: a) Fragmenty rękopisów z różnych okresów, połączone w jedną całość tematyczną przez wydawców Collected Paper; b) List do Wiktorii Lady Welby z 24, 25 i 28 grudnia 1908 r. Rozdz. IV Kategorie: a) Fragment rękopisu dotyczącego Nowej Listy Kategorii z ok. 1904 r.; b) Nowa Lista Kategorii; c) Fragment z około 1880 r.; d) Fragment z około1896 r. Rozdz. V Pierwsze, Drugie, Trzecie: a) Fragmenty rękopisów z różnych okresów; b) Fragment z ok. 1896 r. c) Fragmenty różnych rękopisów; d) Fragment z około 1896 r.; e) Fragment z około 1896 r.; f) Fragment z około 1896 r.; g) Różne fragmenty; h) Fragment z około 1885 r.; h) Fragment z około 1896 r.; i) Fragmenty notatek do wykładów o pragmatyzmie, wygłoszonych wiosną 1903 r. w Cambridge (Mass.); j) Fragmenty notatek do wykładów o pragmatyzmie, wygłoszonych wiosną 1903 r. w Cambridge (Mass.). Indeks pojęć. |
Recenzja z Berkeleya to nie jest zwykła recenzja. To jeden z ważniejszych tekstów Peice’a i jedenz najbardziej prowokacyjnych. Zacznijmy od detalu. Peirce stawia twierdzenie, że konceptualizm nie jest żadną alternatywą dla realizmu lub nominalizmu. Albo jest niedorzeczny, albo trywialny. In nuce zawarta jest taka opinia: jak uważasz, że myśl dokonujesię w języku, jak godzisz się z dictum Hamanna: „rozum jest językiem”, to jesteś już na takiej pozycji: lokowanie ogólności po stronie umysłu, jest lokowaniem jej po stronie języka i tylko języka. Jeśli tak, to po co bleblać o konceptualizmie? Byłem w Instytucie Filozofii. Patrzę i oczom nie wierzę. Rusza seminarium, na którym będąsię zastanawiać,jak to możliwe, że empirysta Berkeley został platonikiem? Jasne, że to niemożliwe! Nie można zostać platonikiem, jak się nim od zawsze było. To jest największa prowokacja Peirce’a: teza, że Platon to wielki protoplasta nominalizmu. Peirce ma dobre powody, by tak twierdzić. Świetna rzecz dla tych, którzy nie lubią dyktatu naukowej poprawności. Jak uczynić nasze myśli jasnymi zawiera to sformułowanie Maksymy Pragmatycznej, które uchodzi za standard. Tekst przełożył (wyjątkowo) Zbigniew Dyjas. Zrobił to, co robią niemal wszyscy — dokonał przekładu z francuskiej wersji Maksymy, a nie z oryginału angielskiego. Mówi się, że wersja źródłowa, angielska, jest kompletnie pokręcona. Może? Pewne jest jedno: Peirce doskonale znał francuski (drugążonę miał Francuzkę) i zarazem stanowczo uważał, że język francuski w ogóle nie nadaje się do uprawiania filozofii. Nie wiem czy miał rację. Wiem, że na podstawie znajomości uproszczonej, francuskiej wersji Maksymy wypowiada się o niej niekończący się stek bzdur. Czynią to także Autorytety! Tym gorzej. Dlatego redagując tom postanowiłem opatrzyć przekład Dyjasna obszernym przypisem. Znajdują się w nim oryginalne spostrzeżenia Peirce’a oraz trochę moich uwag. |
góra |
Kazimierz Bartoszyński: Dzieło sztuki — literackie, Schematyczność II; Maria Bielawka: Czas, Kryteriologia, Świadomość; Andrzej Biłat: Intencjonalny odpowiednik zdania, Stan rzeczy, Stan rzeczy — negatywny; Piotr Błaszczyk: Ciągłość, Proces, Przedmiot trwający w czasie — rzecz, Przyczynowa struktura świata, Zdarzenie II, Franciszek Chmielowski: Dzieło sztuki — malarskie, Dzieło sztuki — malarskie, obraz abstrakcyjny, Jadwiga Ciszewska: Sztuka, Tadeusz Czarnik: Natura ludzka, Norma, Przyczyna — przyczynowość, Jagna Dankowska: Dzieło sztuki — utwór muzyczny, Bohdan Dziemidok: Konkretyzacja estetyczna, Postawa estetyczna, Rolf Fieguth: Poetyka, Maria Gołaszewska: Estetyka, Twórczość, Wartość estetyczna — jakość estetyczna, Stanisław Hanuszewicz: Przekład, Jan Hartman: Spór o istnienie świata, Świat, Zdarzenie I, Alicja Helman: Dzieło sztuki — filmowe, Michał Hempoliński: Nauka, Prawda, Piotr Kawiecki: Operacje zdaniotwórcze, Barbara Kotowa: Obcowanie z dziełem sztuki, Poznawanie działa sztuki, Zofia Majewska: Artystyczne funkcje języka, Wartość artystyczna — jakość artystyczna, Życie dzieła sztuki, Janina Makota: Dziedzina przedmiotowa, Dzieło sztuki, Fenomenologia, Intencjonalność, Intuicja, Istnienie, Istnienie — momenty bytowe, Przedmiot indywidualny, Warstwa, Wczucie, Wgląd, | Henryk Markiewicz: Wiedza o literaturze, Jeff Mitscherling: Dzieło sztuki — architektoniczne, Schematyczność I, Piotr Mróz: Ciało człowieka, Andrzej Nowak: Antyfizykalizm, Fundament bytowy — podstawa bytowa, Prawda w dziele sztuki, Stosunek — relacja, Michał Ostrowicki: Interpretacja, Andrzej Poczobut: Idea III — pojęcie idealne, Andrzej Półtawski: Doświadczenie zmysłowe, Idealizm transcendentalny, Metafizyka, Poznanie aprioryczne, Redukcja transcendentalna, Spostrzeżenie immanentne, Spostrzeżenie wewnętrzne, Świadomość — czysta, Teoria poznania, Teoria poznania — psychofizjologiczna, Eli Rozik: Dzieło sztuki — teatralne, Andrzej Rygalski: Idea II, Idea IV — zmienna, znaczenie, Leszek Sosnowski: Ideacja — uzmiennianie, Konstytucja, Przedmiot estetyczny, Przedmiot intencjonalny, Przeżycie estetyczne, Sytuacja estetyczna, Władysław Stróżewski: Jakości metafizyczne, Ontologia, Edward M.Swiderski: Idea I, Jakość idealna, czysta, Własność, AndrzejWarmiński: Antypsychologizm, Adam Węgrzecki: Czyn, Etyka, Odpowiedzialność, Osoba, Podmiot, System względnie izolowany, Wartość, Wolność, Jacek Widomski: Forma, Istota, Jednostkowienie, Materia, Natura konstytutywna, Jacek Wojtysiak: Byt absolutny, Byt względny, Jan Woleński: Język, Logika, Możliwość empiryczna, Przedmiot — klasowa koncepcja, Zdanie kategoryczne, Zdanie pytajne, Urszula M. Żegleń: Możliwość czysta, |
góra |
Wprowadzenie Rozdział pierwszy: Labirynt świata —twarz człowieka. Sympromatyczne znaczenie kryzysu estetyki § 1 Pytanie o kryzys estetyki a) oznaki kryzysu — ograniczenia diagnośtyki b) kryzys estetyki a jej teoretyczny charakter § 2 Cztery interpretacje kryzys estetyki a) stanowisko «analityczne» b) stanowisko «konserwatywne» c) stanowisko «środowiskowe» d) stanowisko «ejdetyczne» e) aksjo-logizacja świata: model plotyńsko-hume’owski Część I — Świat w zwojach znaków zapisany Rozdział drugi: Terytoria wyboru. Estetykaa trzy źródła semiotyki § 3 Pytanie o kryzys estetyki a) zakresowe związki estetyki z semiotyką b) między filozofią a nauką § 4 Kanon: znak, słowo, akt a) Peirce b) de Saussure — Peirce c) Husserl — de Saussure — Peirce Rozdział trzeci: Trzy kręgi estetykisemiotycznej § 5 Preliminaria a) dwie koncepcje języka: medium vs rachunek b) dwie tradycje filozofii języka: romantyzm vs pozytywizm § 6 Krąg fenomenologii mowy a) niespełniony projekt: Blausteina opisowa psychologia reprezentacji b) fenomenologia retrosemiozy: znak, język, sztuka w filozofii Ingardena c) świat i sztuka zanurzone w języku: Martin Heidegger... et nec essesine loquella § 7 Krąg faneroskopii znaku a) podstawy filozofii Peirce’a: fenomenologia jako faneroskopia — teoriakategorii b) Peirce’a koncepcja nauk normatywnych c) semiotyka jako faneroskopia Trzeciego d) Peirce: ślady estetyki — próby kontynuacji § 8 Krąg strukturalnej lingwistyki a) estetyka struktur dialektycznych b) «generatywna» estetyka UMP |
Część II — Świat erodujących wartości Rozdział pierwszy: Od sztuki do sztukiestetycznej § 9 Estetyka przesytu a) rzut oka z peirceowskiej perspektywy b) zagadnienie anestetycznego ugruntowania estetyki § 10 Szlak estetyzacji sztuki a) świat synantropiczny — świat nieobecnej epifanii b) świat synantropiczny — eschatologicznie utracony c) świat synantropiczny — stygmat predestynacji d) świat synantropiczny — powrót tryumfującej bestii e) sztuka estetyczna, estetyka, anestetyka Rozdział drugi: Modernizm — cieńlucyferyzmu § 11 Trójfazowy cykla transformacji kultury § 12 Świat modernizmu: odczarowane zwierciadło ludzkiej obecności a) czas antropofanii b) w jaskini lucyferysty Rozdział trzeci: Romantyzm — preambułarewolucji § 13 Romantyczna obrona rozumności świata a) mistycyzm przeciw sceptycyzmowi b) refugium veritatis § 14 Romantyzm a nowoczesna teodycea a) estetyka sukcesu a estetyka porażki b) estetyka sukcesu a niewykonalność nowoczesnego projektu teodycei c) gest Don Juana — pułapka rewersu trybunalizacji Rozdział czwarty: Futurayzm — błąddeomorfizmu § 15 Nowy Wspaniały Człowiek a) pęknięty model: podwójne usytuowanie romantyzmu? b)«dantejski» styl ducha: «człowiek dantejski» a «człowiekromantyczny» c) «człowiek romantyczny» — «człowiek faustiański» d) duch rewolucji: romantyk — «człowiek faustianski» lucyferysta § 16 Nowy Wspaniały Świat a) błąd deomorfizmu — przykłady i szkic struktury b)«deomorfizm a metafizyczny «narcyzm» c) absolvo te — dwie strategie Rozdział piąty: Vertex: twórczy człowiek, generatywny znak, pole wartości § 17 Czas «zemsty» obrazów? § 18 Twórczy człowiek i generatywny znak § 18 Znak i pole wartości Summary Bibliografia Skorowidz nazwisk |
